INNE Podstawy kodowania NewGRF-ów

[bvader95]

3. Stringi zwykłe i stringi dosłowne. Tłumaczenie

Jeśli uważałeś na poprzedniej lekcji, zauważyłeś w kodzie dwa rodzaje stringów - łańcuchów znaków.

Kod:

grfid: "BV01";

To jest przykład stringa dosłownego, ang. literal string. Jest on niezmienny bez względu na język. Raczej rzadko stosowany. Podawany w cudzysłowie.

Kod:

name: string(STR_GRF_NAME);
    desc: string(STR_GRF_DESCRIPTION);

To są stringi zwykłe, zależne od języka. Ogólny schemat: string(nazwa_stringa). Jak widać, tego typu stringi nie są podane w kodzie, a w zewnętrznym pliku. Teraz zademonstrujmy, jak utworzyć ten plik. Utwórz w folderze, gdzie znajduje się plik .pnml folder "lang" (albo jakiejkolwiek innej, ale "lang", jak się później okaże, jest najlepszym wyborem). W tym folderze utwórz plik english.lng (e-en-gie-el-i-es-ha-kropka-el-en-gie, w tym wypadku inna nazwa nie wchodzi w grę). Zacznij go taką linijką:

Kod:

##grflangid 0x01

Ta linijka, a konkretniej dwa ostatnie znaki w tej linijce informują nas o języku, w jakim są niżej wymienione stringi. W tym wypadku jest to brytyjska odmiana angielskiego. Polski ma ID 30. Więcej ID znajdziesz w specyfikacji NML.
Dalej znajdują się brzmienia stringów w danym języku, podane w taki sposób:

Kod:

PAX_WAGON_BDNU                :Wagon pasażerski Bdnu
PAX_WAGON_ADNU                :Wagon pasażerski Adnu
PAX_WAGON_ABDNU               :Wagon pasażerski ABdnu
...
nazwa_stringa                 :brzmienie

Zapisz plik. Jeszcze dziś o kompilacji.

----------------
@Mouse - Ja bym wolał, żeby można było się wypowiedzieć na temat kursu, żebym wiedział jak go pisać, żeby wszystkim odpowiadało.